Een scherpe tak sneed haar poot open, het kon haar niet schelen. Bloed liep langs haar poot schuin naar beneden. Door haar snelheid stroomde het straaltje bloed naar achteren. haar poten droegen haar door het bos in de vallei. Ze hoorde hier niet, van buiten leek het misschien zo maar van binnen was ze slecht. Ze kon het onderdrukken, ze kon zich beheersen. Ze sprong over een dode boomstam die verticaal op haar weg lag. De bomen stonden steeds veder uit eklaar, soms kwam er een stukje glinsterend water tevoorschijn.
De maan zorgde voor spookachtige schaduwen, de nacht legde het bos onder een donkere deken. Ze had er geen last van. Water spatte op toen ze door een ondiep riviertje rende. De bomen hielden op, voor haar lag het meer. Een braamstruik versperde de weg, in plaats van vaart te minderen zette ze aan en sprong. De scherpe takken die boven de struik uitstaken verwondde haar achterpoten.
Haar landing was soepel, ze kwam tot stilstand bij het water en keek naar haar spiegelbeeld: Een zwarte wolf met een witte ring om haar snuit en rode ogen. ZE ging zitten en keek naar haar verwondde poot. Het was gestopt met bloeden. Er zaten behoorlijk was schrammen op haar achterpoten. Ze bloedden ook, het maakte haar niet uit.

Een rue met een oranje vacht en groene ogen liep Curse tegemoet. Het was Zax. Hij reageerde niet op haar aanwezigheid en volgde toen momenteel de geur van een kudde herten. Toen hij langs het meer liep merkte hij een wolf op. Hij hief zijn kop op en keek om zich heen en hief zijn wenkbrauw op. "Wie ben jij"kwam uit zijn bek en zijn staart bewoog heel traag van links naar rechts en terug. Hij keek enkel met een licht nieuwsgierige houding naar de teef en wachtte op een antwoord.

haar scherpe oren wezen haar op de zachte passen van een wolf, ze hief haar kop en zag een reu met een oranje vacht. Hij leek haar niet op te merken. Curse volgde hem met haar blik tot hij vlakbbij was en haar opmerkte. Hij had groene ogen, in tegestelling tot haar rode oog en cyaan achtige oog. Hij vroeg wie ze was 'Mijn naam is Curse' zei ze, ookal gaf dat niet echt antwoord op zijn vraag... Curse likte langs haar neus en hield haar blik afwachtend op de reu gericht.

Zax knikte enkel waarna er een doodse stilte heerste. "Ik ben Zax"zei hij kort waarna hij Curse even bekeek. Een zwarte vacht met wat witte strepen en 2 verschillende gekleurde ogen die naar hem keken. Hij dronk wat water en slikte het vervogens in waarna hij weer naar de teef keek. "Ben je nieuw?"vroeg hij terwijl hij zijn blik op het meer richtte.

'Ik leef hier al een tijdje...' zei Curse, ze keek weer naar haar spiegelbeeld en beet zachtjes op haar lip. Haar blik ging weer naar de reu die zich "Zax" noemde 'aangenaam' zei ze. Meestal leek ze een emotieloze wolf, misschien had ze maar een emotie... Ze schudde de gedachte uit haar hoofd 'En jij? Ben je nieuw hier?' vroeg ze. Er klonk geen nieuwschierigheid in haar stem.

"Nou niet zo,maar ik ken ook maar weinig wolven"zei Zax terwijl zijn blik terug ging naar de teef. Hij had even een rustige humeur dus ook zijn bewegingen waren traag. Hij zette al zijn poten in het ondiepe water en kneep zijn ogen dicht. Het water was warm vergeleken met de omgeving. Hij probeerdde van het water en de kalmte te genieten ,want waarschijnlijk zou dit 1 van de laatste keren zijn.

(wwarom zou dat dan 1 van de laatste keren zijn? Dat met dat water...)

Curse keek naar de golfjes die het vlakke water deden rimpelen. De wondjes op haar achterpoten stopten met bloeden maar het bloed dat ze verloren had baande zich een weg door het gras en gleed het water in waar het verdunde en verdween. Curse zette ook haar voorpoten in het water. De schrammen op haar voorpoten wasten schoon en het kleine beetje bloed waste weg. Curse keek er zonder woorden naar, niet omdat ze verbaasd was. Zax leek moeite te doen om ervan te genieten. De emotie van genot was bij haar bijna vergaan... Snel schudde ze haar kop niet waar

( Ik probeeer gewoon het spannend te maken* bedenkt een verhaallijn* )
Zax glimlachtte flauwtjes toen Curse naast hem stond in het water. Vlug boog hij zijn kop en greep een vis die hij gulzig op at. Nog een vis zwom langs Zax maar die mistte hij expres. Hij keek met zijn linker oog naar Curse en hief zijn kop weer. Hij wou haar ook wat voedsel gunnen. Zijn oren gingen naar achteren toen hij iets hoordde wat hem ongerust maakte. Hij had helemaal geen bezit behalve de zwart witte wolf,Curse n hem zelf. Er zou iets ergs binnenkort gebeuren.

(geen bezit behalve de zwart-witte wilf, wat bedoel je daarmee G.G)

Curse zette haar poot op de vis die Zax had laten gaan, haar nagels boorden zich diep in de schubbige huid van de vis. Even krompen haar pupillen tot ze bijna weg waren en werden de witte ringen om haar nek en snuit wazig, ze maakten plaats voor witte vlekken om bijde ogen. In een fractie van een seconde was ze weer normaal. Curse leek het niet te merken, ze sloeg de vis omhoog uit het water en ving hem op tussen haar kaken. Nouwelijks drie seconde later was de vis met huid en bot (tja een vis heeft geen haar he) verslonden. Ze likte haar lippen en wierp een blik op haar spiegelbeeld toen ze iets hoorde. Ze legde haar oren in haar nek en hield zich stil. Haar poten verdwenen gelijk met haar staart, buik volgde, daarna haar rug en kop. Ze was verdwenen, haar geur was ook weg. In werkelijkheid was ze er nog, ze was alleen onzichtbaar.

(Vriendschap zeg maar)
Zax merkte op dat Curse opeens verdwenen was. Hij reageerde er niet veel op en liep een stuk langs het meer. Hij voelde zich niet helemaal alleen en zette van wantrouwen zijn oren opzij. Hij zette zijn stappen met wat kracht neer en keek soms over zijn schouder. Hij was bijna uit het zicht maar bij een kale boom stopte hij en draaide hij zich helemaal om naar de plek waar Curse eerst stond.

Curse was achter Zax aangelopen tot aan de dode boom, ze had niets meer gehoord sinds de eerste keer. Alleen het geluid van de ademhaling van Zax en zijn zachte voedstappen. Ze verscheen op de zelfde manier als ze verdwenen was 'Jij hebt het ook gehoord he?' zei ze zacht. Ze keek om Zax heen naar de plek waar ze net gestaan hadden. Er was niets te zien, tenminste, nóg niet... Curse likte langs haar neus en keek Zax aan.

"Er is iets wat deze kant op komt"zei Zax enkel en snoof. Hij had zelf al veel meegemaakt dus wist hij welke kenmerken elke gevaren had. "Razernij en wolven.."gromde hij waarna hij naar zijn poten keek. "We moeten het stoppen en zelfs nu hebben we de hulp van de slechte wolven nodig.."kwam er uit zijn bek waarna het veranderde in een zucht.

Curse beet haar tanden op elkaar, ze was een spion voor de Rauco clan. Met dit nieuws zal Satan niet blij zijn... 'Ze zullen wel helpen als het hun gebied ook aanvalt' zei ze. Ze had haar oren in haar nek en gromde zacht en onophoudend dit was niet goed 'Wie kunnen er nog meer helpen?' vroeg ze Zax. Ze mocht zich niet te boos maken, dan zou haar andere kant het overnemen.

"De goede wolven kunnen ook helpen maar het is zeker dat ze dan ook het slechte gebied aanvallen"zei Zax vastberaden en snoof. Het water zou binnenkort ondrinkbaar worden dus stapte hij naar het meer en wastte zich grondig af en dronk zoveel als hij op kon. Hij hief zijn kop weer en liep het meer weer uit en schudde zich op een afstand uit. "Wees voorbereid Curse"zei hij alvast en zijn oren schoven naar achteren.

Curse knikte, ze dronk veel maar niet té veel omdat ze anders vol zou zitten en moeilijker voortbewoog 'Altijd' zei ze. Dit kon nog wel eens moeilijk worden... Curse keek naar haar spiegelbeeld, snel hield ze haar kop onderwater en liet ze het water over haar rug gaan. Een paar seconde later schudde ze zich uit 'Ken je deze wezens?' Curse moest zo veel mogelijk informatie hebben over deze indringers.